دلم يك دشت مي خواست.

بدوم تا آن آخر دشت. آنجايي كه يك ديوار است.

ديواري كه پشتش هيچ چيزي نيست.

بپرم پشت ديوار،

شلوارم را بكشم پايين،

تمام كثافت هاي مغزم را ترررررررررر بزنم،

نفسي تازه كنم ، بر گردم اينسوي ديوار، به دنيا بيلاخ بدهم.

هيچ كس جدي نگرفت آرزو هايم را.